I C E B E R G

เราต่างคือคนแปลกหน้า..

...

คุณ..

ก็มีโลกของคุณ..

ส่วนฉัน..

ก็มีโลกของฉัน..

...

บางครา..

โชคชะตาก็เล่นตลก..

...

ทำให้โลกของเรา..

โคจรมาพบกัน..

...

ฉันจึงได้พบคุณ..

คุณจึงได้พบฉัน..

...

ฉันเริ่มรู้จักคุณ..

คุณเริ่มรู้จักฉัน..

...

โลกของฉันช่างกว้างใหญ่..

โลกของคุณช่างกว้างขวาง..

...

เราต่างเห็นกัน..

เพียงเศษเสี้ยวของโลกใบนั้น..

...

ฉันไม่รู้ว่า..

ด้านที่คุณหันหลังให้นั้น..

มีอะไรซ่อนอยู่..

คุณไม่รู้ว่า..

ด้านที่ฉันหันหลังให้นั้น..

มีอะไรซ่อนอยู่..

...

ต้องรอเวลา..

...

โคจรช้าช้า..

...

เมื่อฉันหมุนรอบตัวเอง..

คุณก็จะเริ่มเห็นอีกด้าน..

...

เมื่อคุณเริ่มหมุนรอบตัวเอง..

ฉันก็จะเริ่มเห็นอีกด้าน..

...

แต่โชคชะตา..

ให้เวลาเรามากขนาดนั้นหรือ..

...

ฉันอาจยังหมุนไม่ครบรอบ...

แล้วคุณก็ต้องไป..

...

คุณอาจยังหมุนไม่ครบรอบ...

แล้วฉันก็ต้องไป..

...

เราอาจได้พบเพื่อเพียงผ่าน..

...

รู้จักเพียงเศษเสี้ยว..

แล้วก็จากกันไป..

...

สุดท้าย..

...

...

เราก็เป็นแค่คนแปลกหน้า..

...

ที่บังเอิญ..

...

โคจรมาพบกัน..

...

...