I C E B E R G

...

ได้ยินเพลงนี้แล้ว..

คิดถึงละครเรื่อง..พริกขี้หนูกับหมูแฮม...ที่ก้องกับหมิวเล่น..

ตอนที่ดู..เราอยู่ประมาณ ป.ห้าได้มั้ง...

ชอบมากเลย...ติดสุดๆ...

ดูแล้วทำให้เราอยากไปเรียนเมืองนอก...

(โตมาได้ไปจริงๆ....นอกเมืองนู่น )

...

อยากดูเรื่องนี้อีกครั้ง...

ฝากเพื่อนซื้อ..แต่เพื่อนยังไม่ได้เอามาให้เลย...

ไม่รู้ว่า...ถ้าเรามาดูครั้งนี้..

มันจะสนุก..เท่าที่เราเคยดูตอนนู้นรึเปล่า..

...

ความรู้สึกตนเรามันสามารถเปลี่ยนแปลงได้นี่เนอะ..

เมื่อเราได้พบสิ่งต่างๆมากขึ้น..

อะไรที่เราเคยชอบ...อาจจะชอบไม่เท่าเดิม..

อาจจะชอบน้อยลง..

หรือไม่ก็...

อาจจะยิ่งชอบมากกว่าเดิม..

...

อาทิตย์นี้..เราต้องไปทำงานต่างจังหวัด..

ไปอุบลน่ะ..(มีใครอยู่อุบลไหม..)

อาทิตย์หน้า..ก็ไปตาก..

อาจจะหายหน้าหายตาไปบ้าง...

...

แน่...

อย่าดีใจกันออกหน้าออกตา...

...

เดี๋ยวก็มาแล้ว...

...

อย่าลืมคิดถึงเราน้า...

...

...

อยู่ไกลกันเกินครึ่งฟ้า...หากยังมีใจคุ้นกัน..

จะโยงใยความสัมพันธ์...จนมาพบกันใกล้ตา..

...

ต่อเติมแรงใจเมื่อท้อ..แบ่งปันในยามทุกข์ตรมไม่หวั่น..

ต่างคนเติมใจให้กัน..เติมใจซึ่งกัน..จนเต็ม...