I C E B E R G

 ทฤษฎีมีอยู่ว่า..

คนที่เหมือนกัน..จะโคจรมาพบกัน

ตัวอย่างเช่น...

คนที่ไปในที่เดียวกัน..ก็จะขึ้นรถไฟสายเดียวกัน..

แต่การจะขึ้นขบวนเดียวกันได้นั้น..ต้องเป็นคนที่นอนหลับในเวลาเดียวกัน

จึงจะตื่นนอนในเวลาเดียวกัน..แล้วจึงออกจากบ้านในเวลาเดียวกัน

แต่ถ้านอนคนละเวลา..ก็จะตื่นคนละเวลา

และไม่มีทางได้พบกัน..

.....

บางที..

คนที่ขึ้นรถไฟสายเดียวกัน..ก็ไม่จำเป็นต้องลงในที่เดียวกัน..

คนที่เจอกันในตอนเช้า..

อาจเป็นคนที่เพิ่งออกจากบ้าน..กับคนที่เพิ่งกลับบ้าน

เราจะพบกัน...ที่จุดตัด..

.....

ทฤษฎีมีอยู่ว่า..

คนเรามีสิทธิ์พบกันและใช้ชีวิตร่วมกัน..

อาจจะเป็น 3 ปี 50 ปี 1 นาที หรือ 1 วินาที..

ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นเพื่อน ศัตรู คนรัก พ่อแม่ หรือแม้แต่ตัวเอง..

ยังไงพวกเขาก็ต้องจากกัน..

บางทีก็ดีใจ..อืม..บางทีก็เศร้า..

เก็บสิ่งดีๆเอาไว้เถอะ..

เพราะมันอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตใหม่..ได้อย่างกลมกลืน..*

...

* วิสุทธิ์ พรนิมิตร : ควันใต้หมวก : Typhoon Books Thailand

เราได้โคจรมาพบกัน..

บางทีอาจเป็นตรงจุดตัด..

เพราะมีชีวิตที่ต่างกัน..

เราอาจหลับใหล...ในขณะที่คุณออกไปทำงานแล้ว..

คุณอาจฝันยามค่ำคืน..ในขณะที่เรายังนั่งทำงานอยู่..(เหมือนอย่างเมื่อคืนนี้ไง..)

แต่เมื่อในวันนี้...

เรามีโอกาสได้รู้จักกัน...

เราจะขอมอบสิ่งที่ดีที่สุด...ให้กัน..

เผื่อในวันข้างหน้า..

หากเรา..จบ..จาก..พราก..ไม่ได้อยู่เคียงข้างกัน..

เราจะได้มีความทรงจำดีๆ...

เก็บไว้ระลึกถึงกัน..

อย่าไปกังวล..

กับอนาคตที่ไม่มีใครสามารถกำหนดได้..

ปัจจุบัน..

คือ..

สิ่่งสำคัญ... 

ป.ล.พรุ่งนี้จะสอบเสร็จแล้ววว..โย่วว..

แต่คืนนี้นี่น่ะสิ....หึหึหึ..

อยากให้เวลาเดินช้าช้า....