6.05 น.
สวัสดีครับ...เจอกันอีกแล้วนะ..
สวัสดีค่ะ...ก็ฉันเป็นหมอกนี่..ฉันมาพร้อมกับความเย็น..
อากาศเย็นๆเช้าๆแบบนี้...ฉันก็อยู่ที่นี่แหละ...
ว่าแต่คุณเถอะ....ทำไมไปๆมาๆ..
ตกลงคุณเป็นอะไรกันแน่..
ผมน่ะเหรอ...ผมก็เป็นหมอกเหมือนคุณนั่นแหละครับ..ทำไมเหรอครับ
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ....ฉันแค่สงสัยน่ะ..
บางครั้ง...เวลาฉันอยู่ใกล้ๆคุณ..ฉันก็รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล..
คุณคงไม่ได้ตั้งใจหรอก...
...เหรอครับ..ขอโทษครับ...ผมไม่รู้ตัวเลยจริงๆ.....แต่ผมเป็นหมอกนะ...
เอ่อ...คุณครับ...ผมขอขยับเข้าไปใกล้คุณอีกนิดได้ไหม..
ผมจะคอยระวัง..พยายามไม่ทำให้คุณต้องเสียน้ำตานะ..
อืมม...ได้สิ...ไม่เป็นไรหรอก...
การมีน้ำตาก็ไม่ได้หมายถึงความเสียใจเสมอไป...
มันอาจจะเป็นน้ำตาแห่งความสุขก็ได้...
หรือบางทีน้ำตาก็สามารถละลายความทุกข์ในใจเราได้..ฉันว่าดีออก
อย่ากังวลไปเลย...ทำตัวตามสบายเถอะนะ... 
ขอบคุณครับ...
.
.
.