วันนี้..
ออกจากบ้าน...
เดินก้มหน้าก้มตาออกมาจากลิฟท์..
จนเกือบชนคนที่จะเดินเข้ามา..เราก็ขอโทษเขา
แล้วเรายิ้มให้กัน..
กลางซอย..
มีผู้หญิงคนหนึ่งถือตะกร้าผักอยู่ข้างหน้า..
ผักหล่นออกมาจากตะกร้า..เราเห็นพอดี
เธอหันมาเก็บ..
เรายิ้มให้กัน..
ในรถไฟใต้ดิน..
เราถือของหนัก..
มีผู้หญิงใจดีคนหนึ่งช่วยถือกระเป๋าให้..
เรายิ้มให้กัน...
ที่ร้านขายของ...
ซื้อของเสร็จ..
รับเงินทอนจากคนขาย..
เรายิ้มให้กัน..
นั่งรถกลับบ้าน..
คนขับ..อวยพรว่า..ขอให้โชดคีครับ
เราตอบว่า..เช่นกันค่ะ
เรายิ้มให้กัน..
ที่ห้อง...นั่งอ่าน Blog ..
ใส่ ใน comment ...
เรายิ้มให้กัน..
ลองมานับดูแล้ว..
วันๆนึง..เรายิ้มให้คนแปลกหน้าตั้งหลายครั้ง..
ไม่รู้จักฉัน..ไม่รู้จักเธอ..
ก็ส่งความรู้สึกดีๆให้กันได้..
ป.ล. กำลังฟังเพลง...ไม่รู้จักฉัน..ไม่รู้จักเธอ..อยู่
ไม่รู้จักฉัน..ไม่รู้จักเธอ
รู้จักฉัน..แต่ไม่รู้จักเธอ
ไม่รู้จักฉัน..แต่รู้จักเธอ..
งืมมม..แล้วเมื่อไหร่คุณสองคนนี้เขาจะรู้จักกันละเนี่ย...
ป.ล.2 ดอกไม้ที่เราปลูกไว้..มันเริ่มงอกออกมาแล้วล่ะ..ดีใจๆ 