I C E B E R G

วันนี้ได้อยู่ว่างๆซะที...

ก็เลยเก็บห้อง..หลังจากที่รกเรื้อมาจากการสอบ..

เราพบว่า..มีหนังสืออีกสิบกว่าเล่มที่ซื้อมาแล้ว..ยังไม่ได้อ่าน

มีนิตยสารตั้งแต่เดือนมกราที่ยังอ่านไม่ครบ...

ก็เลยนอนอ่านเล่นซะเลย..

 

อ่านไปเจอบทสัมภาษณ์ของพี่ก้อง ทรงกลด บ.ก. a day กับผช.ยงยุทธ จรรยารักษ์..

เป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ภาควิชาพฤกษศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ จุฬา ....

 

อาจารย์บอกว่า...ต้นแบบของความรักที่สำคัญที่สุดอยู่ที่ต้นไม้...

พี่ก้องเลยถาม.. ทำไมต้นไม้ถึงเป็นต้นแบบของความรักล่ะครับ...

อาจารย์ถามกลับว่า.. เราเห็นใบไม้สีเขียวของมันใช่ไหม...หน้าที่ของมันทำอะไร ...

สังเคราะห์แสง...พี่ก้องตอบ

อาจารย์ก็พูดต่อ...

เปลี่ยนแสงมาเป็นน้ำตาล...

มันเก็บน้ำตาลไว้ในใบมันไหม..

มันไม่เก็บในใบเลย...ส่งไปที่รากหมด..

พอรากได้น้ำตาลก็เจริญเติบโต..แผ่ออกๆ..

 

หน้าที่ของรากก็คือ... ดูดน้ำและเกลือแร่..ดูดมาแล้วมันเก็บไว้ไหม..

แล้วมันขายใบไหม...มันส่งให้..มันมีแต่ให้..

รากก็ให้ลำต้น..ใบยอดก็ให้มาที่ราก...

แล้วระหว่างทางไอ้ส่วนไหนอยากดึงมาใช้ก็ดึงไป..

 

เมื่อรากเติบโต..มันก็ส่งน้ำส่งเกลือแร่ขึ้นไปเยอะ..

ยอดก็เจริญเติบโต..ก็ยิ่งผลิตน้ำตาลมากขึ้น..

ส่งไปที่ราก..รากก็ยิ่งโต..

 

นี่คือต้นแบบที่ดี....

เมื่อไหร่ก็ตามที่เราจะให้...เราจะได้รับ...

เมื่อไหร่ก็ตามที่เราคิดจะ take ..เราก็จะถูก take...

 

โอ้..

ความรักก็อธิบายด้วยวิทยาศาสตร์ได้....

 

ฉะนั้น...

อ่ะ...

เราให้คุณ...