I C E B E R G

ไปรับคอมคืนมา..

หลังจากที่ส่งไปซ่อมไปนานแล้วก็ไม่มีเวลาไปรับ....

ดีใจดั่งได้แก้ว....

(ไม่ได้ยินสำนวนนี้มานานแล้ว..ขอใช้หน่อย)

 

มันเป็น notebook ที่ร่วมชีวิตกันมาตลอดระยะเวลาทำงานสองปี.. 

ครั้งล่าสุดที่เจอะเจอหน้ากัน..ก็ตั้งแต่เดือนธันวานู่นนนน...

ไม่เจอกันนาน....คิดถึงเหมือนกันนะ...

 

วันนั้น...อยู่ที่ออฟฟิศลูกค้า...

เช้ามาจะทำงาน...

เปิดคอม...

เอ๋......

คอมดันใช้การไม่ได้....

 

เกิดอะไรขึ้น.....

พระเจ้าอาจจะไม่อยากให้เราทำงานอีก...

ดีเลย...ชอบๆๆ...

แต่ว่า...

หน้าที่การงานทุกอย่างในชีวิตเราอยู่ในเครื่อง...

น้ำตาซึมมมมมม...

ต้องส่งกลับออฟฟิศด่วน...

 

ผลการชันสูตรปรากฏว่า hard disk เสีย..

ต้องไปเปลี่ยน..

แล้วพอดีช่วงนั้น..มีงานปีใหม่นู่นนี่มากมาย..

เลยรอซ่อมอยู่นาน..

ทางออฟฟิศเลยให้เครื่องอื่นมาใช้แทนก่อน..

 

แต่เครื่องใหม่....ไฉนเลยจะถูกใจเท่าเครื่องเก่า...

แม้จะหน้าตาคล้ายๆกัน..

แต่คีย์บอร์ดก็นุ่มไม่เท่า..

เสียงกดก็ไม่เพราะ..

จะหยิบ..จะกด...จะหาข้อมูลอะไรก็ดูไม่ถนัด..

ทั้งที่มันก็เป็นเครื่องแบบเดียวกันแท้ๆ...

แต่ก็รู้สึกแตกต่าง....

ต้องใช้เวลาปรับตัวสักพักนึง..

กว่าจะเข้าที่เข้าทาง...

 

มาวันนี้...ได้อยู่ออฟฟิศ

รีบเร่งลิงโลดไปรับคอมเครื่องเดิมคืนทันที...

ได้เห็นหน้าตาที่คุ้นเคย...

มีสติ๊กเกอร์ใสรูปหมีติดตรงมุมขวาด้วย..

ปุ่มเปิดมีรอยถลอก..

Post it ที่ติดไว้ด้านซ้าย..

เสียงกดแบบนี้..ความนุ่มระดับนี้..

นี่แหละใช่เลย..

 

ของใหม่ก็ใช่ว่าจะดีกว่าของเก่า...

 

แม้จะเก่า...

แต่เราก็รักและอยากอยู่กับมันไปนานๆเนอะ...

 

ดีใจที่ได้เจอกันอีกกกกกกก...

จะใช้เจ้าอย่างทะนุถนอมมากกว่าเดิม.....