I C E B E R G

พรุ่งนี้วันที่ยี่สิบเก้า...

ตื่นเต้นๆๆๆๆ...

ยี่สิบเก้ากุมภาพันธ์...

สี่ปีจะมีครั้งนึงนะ...

เหมือนกีฬาโอลิมปิกเลยยยยย...

ใครเกิดวันนี้นี่..ต้องรอถึงสี่ปี..กว่าจะได้ฉลองวันเกิด..

ปิดซอยเลี้ยงเลยทีเดียว.....

งั้นปีนี้มีวันเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งวัน...เย้...

ช้าก่อน.... 

แสดงว่า....

เราต้องทำงานมากขึ้นอีกหนึ่งวันด้วยน่ะสิ...

อืมมมมมม...

ไม่ดีใจแล้ว...

------------------------------------------------------

เมื่ออาทิตย์ก่อน..

อ่านหนังสือตอนกลางคืน..แล้วก็เปิดวิทยุไปด้วย...

ดีเจก็เล่าข่าวให้ฟังว่า...

มีดาวเทียมสอดแนมสหรัฐหลุดวงโคจร...

จะตกลงมายังโลกประมาณเดือนมีนาคม...

ลำพังดาวเทียมก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมาก..

แต่ของที่อยู่ในดาวเทียมนี่สิ...มันอันตรายยยย... 

แล้วก็ไม่รู้ว่าจะตกแถวไหนซะด้วย....

ตอนนั้นดีเจเลยเปิดเพลง..จากวันนี้โลกจะมีคนเหงาน้อยลงสองคน..

แล้วเขาก็พูดต่อว่า..

แต่จะมีคนจากโลกนี้ไปเพิ่มขึ้นอีกล้านคน..

เง้ออออออออ.....ขอบคุณนะ....

พอฟังแล้วเราก็เริ่มปฏิบัติการเพ้อ...

นึกถึงหนังเรื่อง Amargeddon ขึ้นมาทันที...

ถ้ามันมาตกที่กรุงเทพล่ะ...ทำไงดี

คนจะต้องอพยพหนีไปไหนกันล่วงหน้ามั้ยนะ...

ถ้าหนีไม่ทัน..แล้วต้องจากโลกกลมๆใบนี้ไปล่ะ..

โอ้...ชีวิตวัยรุ่นตอนปลาย..ยังใช้ไม่คุ้มเลย

นู่นก็ยังไม่ได้ทำ...นี่ก็ยังไม่ได้ทำ

โน่นก็ยังไม่ได้ไป..นี่ก็ยังไม่ได้ไป

นี่ก็ยังไม่ได้กิน..นั่นก็ยังไม่ได้กิน

คนนู้นก็ยังไม่ได้เจอ...คนนี้ก็ยังไม่ได้เจอ

จะบริหารเวลายังไงให้ได้ทำทุกอย่างในเวลาไม่ถึงเดือนเนี่ย...

คิดๆๆๆๆๆๆๆๆ......

วันรุ่งขึ้นก็ไปเล่าให้เพื่อนฟัง...

ไม่เห็นมีใครรู้เรื่องเลย...ข่าวไม่ดังเหรอ...

ไม่มีใครตื่นเต้นเลย..

แล้วสองวันต่อมา...

ก็มีข่าวว่า...เขายิงสกัดดาวเทียมได้แล้ว..

...รอดตาย...

ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง..

เราคิดฝันไปยาวไกล...

แต่มันก็ทำให้เราได้รู้ตัวว่า..เรามีอะไรที่อยากจะทำ...แล้วยังไม่ได้ทำ

มันมากมายจริงๆ..

ต่อจากนี้...

เราจะได้ปฏิบัติการล่าฝันซะที...

แม้จะมาจากเรื่องของดาวที่เทียม...

แต่สิ่งที่เราต้องการทำจะต้องเป็นจริง...

edit @ 29 Feb 2008 02:01:50 by เจ้าหญิงน้ำแข็ง